Prywatny Gabinet Rehabilitacji Ruchowej Szczecin

Terapia pediatryczna

Dla kogo przeznaczona jest terapia?

Poprzez terapię ustno-twarzową (orofacjalną) pomagam przede wszystkim dzieciom z różnymi wyzwaniami rozwojowymi. Pomagam tym, u których po narodzinach odruch ssania nie pojawił się lub był osłabiony, niedojrzały. Jest to terapia uzupełniająca – aby dzieci lepiej się rozwijały, mówiły, by wspomóc ich rozwój intelektualny i psychoruchowy. Terapię tę stosuję również u osób dorosłych w przypadku problemów z mową, np. po udarach.

Po co stosuje się terapię orofacjalną?

Terapia bazuje na pracy z pierwotnymi odruchami, „uzupełnia” deficyty odruchów w mózgu gadzim i prowokuje wyższe partie CUN (centralnego układu nerwowego) do ich integracji i rozwoju. Terapia przede wszystkim wspiera mechanizmy samoregulacji. Dzięki niej stymulujemy dziecko do prawidłowego przyjmowania pokarmu, poprawiamy motorykę jego mięśni mimicznych i żwaczy, regulujemy ich napięcie, w konsekwencji wpływamy na prawidłowy rozwój mowy i komunikacji.

Dzięki terapii dzieci z wadami wymowy lepiej mówią, a dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym (MPD), czy z zespołem Downa zaczynają lepiej funkcjonować w sferze orofacjalnej.

Jakie są wskazania medyczne do przeprowadzenia terapii?

Terapia orofacjalna (integracji odruchów ustno-twarzowych) zajmuje się centralnym układem nerwowym i deficytami z nim związanymi. Terapia wskazana jest dla dzieci tzw. wczesnej interwencji – stosuje się ją już od pierwszych godzin po narodzeniu w przypadku braku odruchu ssania. W innych przypadkach stosujemy ją zazwyczaj w pierwszych tygodniach życia, również dla dzieci starszych oraz dla dorosłych (MPD, zespół Reta, autyzm, zespół Aspergera, zespół Downa, pacjenci po udarach).

Na czym polega terapia?

Terapia orofacjalna, czyli terapia neurosensomotoryczna polega na stymulacji do pracy odruchów ustno-twarzowych, a w konsekwencji ich ich integracji, aby umożliwić prawidłowy rozwój neurologiczny w wyższych partiach mózgu. Pracuję zatem m.in. z odruchami ssania, żucia, kąsania, odruchem nasycenia, dłoniowo-bródkowym Babkina).

Kluczową rolę ma tu ocena pracy mięśni mimicznych, żwaczy, ocena stanu ich napięcia. Sprawdzam tkliwość nerwów. Oceniam symetrię twarzy. Stymuluje skórę, powięź, tkankę nerwową, aby w konsekwencji na bodziec sensoryczny otrzymać prawidłową odpowiedź motoryczną.